İmtihanın ana unsuru akıldır. zihinsel engelli olanlar ve çocuklar, imtihana tabi değildir. Bunlar doğrudan cennete girerler. – Dünyanın imtihan yeri olması genel olarak insanların durumuna bakar. Aklı olmayanlar ve peygamberlerin mesajını duymayanlar bu imtihanın dışındadır. Her kuralın istisnaları olduğu gibi, bunlar da bu imtihanın istisnalarıdır. İstisnalar ise kaideyi bozmaz.
Allah’ın zihinsel engelliler ve çocuklar gibi bazı kullarını hesap sormadan cennete koyması, onun bir ihsanıdır. Allah’ın birilerine yaptığı özel lütufları -haşa- adaletsizlik değildir. Çünkü adaletsizlik demek, başkasının hakkının ihlali demektir. Oysa, zihinsel engelliler ve çocukların hesapsız cennete gitmelerinin hiç kimseye bir zararı yoktur. Onların cennete gitmelerinden ötürü hiç kimse mağdur duruma düşmez. Herkesin imtihan sonucu ne ise, yine odur..
Kaldı ki, eğer çocuk ve deliler de imtihana tabi tutulsaydılar, asıl o zaman tam bir haksızlık olurdu. İlkokul öğrencisi çocukları üniversite öğrencileriyle birlikte imtihan etmek ne kadar yanlış ise, zihinsel engelliler akıllı kimselerle birlikte imtihan etmek bundan bin at daha fazla bir haksızlıktır.
Bununla beraber, çocukların ve delilerin varlığı ve ölümü, anne-babaları ve daha başka yakınları için bir imtihan vesilesidir. Akıllı büyüklerin bu aklı olmayanların durumu karşısında nasıl bir tutum takınacakları konusunda, hem hayatları hem ölümleri esnasında imtihan edilmektedir.
– Bu gibi manalar alanında daha pek çok şey söylenebilir.